Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015

Φιλαναγνωσία

Αναδημοσίευση από: http://paidiki-logotexnia.blogspot.gr/
  
.A. Γιατί Διαβάζουμε; ...επειδή μας αρέσει!  
ενώ ταυτόχρονα, πιθανά οφέλη εντοπίζονται σε πολλούς τομείς:

1. Πνευματική συγκρότηση και συναίσθημα
Η λογοτεχνία, ως μορφή τέχνης, μεταπλάθει την αντικειμενική πραγματικότητα με την αισθητική αξία που της προσδίδει. Η πρόκληση συγκίνησης, πρωταρχικό γνώρισμα της λειτουργίας της τέχνης του λόγου, όπως και κάθε τέχνης, είναι απόρροια της αισθητικής της αξίας. Ποικίλα συναισθήματα, πάθη, καημοί, διαλογισμοί του ανθρώπου, κοινωνικά προβλήματα μετατρέπονται από το δημιουργό σε αισθητική εποπτεία. Έτσι το ατομικό γίνεται γενικό. Το έργο κάθε λογοτέχνη αντανακλά, δημιουργικά, έναν ολόκληρο κόσμο ιδεών και πεποιθήσεων, που ενώνουν το συγγραφέα με την εποχή του ή τον αντιπαραθέτουν σ' αυτήν. Έτσι κάθε λογοτέχνημα μέσα από την αισθητική ανασύνθεση του κόσμου της ανάγκης, μας οδηγεί στην εσωτερική ελευθερία και συμβάλλει γενικότερα στη συγκρότηση της πνευματικής μας ζωής. (Άντα Κατσίκη - Γκίβαλου, Εισαγωγή στο Τέρψεις και Ημέρες Ανάγνωσης, ΙΜΠ, 1999)

2. Γραμματισμός/Λεξιλόγιο
Ειδικότερα οι Robinson και Spodek παρατηρούν ότι η λογοτεχνία αποτελεί μια προφανή πηγή ποικιλίας στη χρήση λέξεων και λεξιλογίου. Η παιδική λογοτεχνία και συγκεκριμένα οι μικρές εικονογραφημένες ιστορίες, μπορούν να βοηθήσουν στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου των παιδιών της προσχολικής ηλικίας. Την παραπάνω διαπίστωση έρχεται να επιβεβαιώσει μία πρόσφατη έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε σε ελληνικά νηπιαγωγεία, αποδεικνύοντας ότι η ανάγνωση ενός λογοτεχνικού βιβλίου προσαρμοσμένου στην προσληπτική ικανότητα του παιδιού, βγάζει το παιδί από τον καθημερινό λόγο και το οδηγεί σε νέες –φανταστικές μεν- αλλά ευχάριστες καταστάσεις, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν επικοινωνία, η οποία θα επενδυθεί με κατάλληλο λεξιλόγιο, γεγονός που θα βοηθήσει στον εμπλουτισμό του. (Φλωρά Αφροδίτη, Η συμβολή της λογοτεχνίας στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού, ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ) "Όλοι ξέρουμε", τόνισε η ομιλήτρια "ότι οι άνθρωποι γίνονται αναγνώστες στην παιδική ηλικία... Είναι καθήκον μας ως γονέων, δασκάλων ή δημιουργών ν' ανοίξουμε το δρόμο των παιδιών προς τη λογοτεχνία." (Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, Αλφαβητισμός με τη Λογοτεχνία, στο Όπως και στ' αηδόνια... Για την Παιδική Λογοτεχνία χωρίς ψευδαισθήσεις, Αθήνα, Πατάκης 1995, σ.125-155)

3. Ευφυΐα 
...Οι ίδιοι έλεγχοι επαναλήφθηκαν όταν τα παιδιά ήταν οκτώ ετών. Υστερα από περίπου μια δεκαετία, όταν οι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 17 και 19 ετών, οι ειδικοί εξέτασαν τον εγκέφαλό τους στον τομογράφο. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα στην ηλικία των τεσσάρων ετών ήταν καλύτερα ανεπτυγμένος.  Ολοι οι άλλοι παράγοντες που εξέτασαν οι επιστήμονες – μεταξύ των οποίων ο δείκτης νοημοσύνης των γονιών, η γονική γαλούχηση σε όλες τις ηλικίες ή η ενίσχυση των γνωσιακών ερεθισμάτων στην ηλικία των οκτώ ετών – δεν φάνηκαν να έχουν καμία επιρροή. Συγκεκριμένα οι ειδικοί είδαν ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα στα τέσσερα είχε λεπτότερο φλοιό – χαρακτηριστικό το οποίο αποτελεί δείγμα μεγαλύτερης ανάπτυξης.(Το Βήμα Science, Πολλά βιβλία στα 4, γερό μυαλό στα 18 δημοσίευση 16/10/2012)

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤ΄ΤΑΞΗ


του Χοσέ Μάουρο ντε Βασκονσέλος
Ο μικρός Βραζιλιάνος Ζεζέ νιώθει από τα πέντε του χρόνια τι θα πει φτώχεια, αδικία, θάνατος. Είναι ένα μικρό αγοράκι που κάνει σκανταλιές, τρώει ξυλιές, μα έχει πολύ χιούμορ και ευαισθησία. 

της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου
Διηγήματα βασισμένα σε πραγματικά περιστατικά από τον καιρό της γερμανικής κατοχής στην Αθήνα. Ιστορίες σκληρές κι όμως γεμάτες ανθρωπισμό, ιστορίες αληθινές που σήμερα μοιάζουν απίστευτες. 


του Ευγένιου Τριβιζά
Ο βασιλιάς Αρπατίλαος της Ουρανούπολης έχει μετατρέψει τη ζωή των υπηκόων του σε μια γκρίζα κόλαση. Σαν να μην έφτανε αυτό, αποφασίζει για να τους στερήσει κάθε ελπίδα, να κατασκευάσει μαγικά μαξιλάρια που θα αντικαταστήσουν τα όμορφα όνειρά τους με απαίσιους εφιάλτες! Θα καταφέρει κανείς να τον σταματήσει;

Μικρός Αναγνώστης : μια σπουδαία ιστοσελίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, πολύτιμος βοηθός στη δουλειά μας στην τάξη

Περιηγηθείτε εδώ στις σελίδες του μικρού αναγνώστη και τις δραστηριότητες φιλαναγνωσίας που προτείνει

http://www.mikrosanagnostis.gr/

Ηθοποιοί αφηγούνται ολόκληρα βιβλία ενώ οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να τα ξεφυλλίζουν διαδικτυακά, αναζήτηση βιβλίων, βιβλιοθηκών, θεματικών ερευνών, ιστορικοί χάρτες, ιδέες για την φιλαναγνωσία στη σχολική τάξη και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα στην ιστοσελίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου του οποίου την κατάργηση προωθεί η κυβέρνηση !

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ




Τουρκοκρατία
Αναγέννηση
Διαφωτισμός 


 
1. Διάρρηξη στο Τυπογραφείο, Αννέτε Νόιμπάουερ (1452)

2. Η Μαρούλα της Λήμνου, Μαρία Λαμπαδαρίδου - Πόθου (1472)

3. Το Πνεύμα του Βουνού (γερμανικοί λαϊκοί μύθοι), Κίρα Σίνου

4. Ο έμπορος της Βενετίας, Σοφία Ζαραμπούκα (Βενετία 1575)

5. Μικρομέγας, Βολταίρος (1750)

6. Ελευθερία ή Θάνατος, Αγγελική Νικολοπούλου

7. Ο Πατροκοσμάς, Τάκης Λάππας

8. Ρήγας Βελεστινλής, Τάκης Λάππας

9. Η Παναγία των Παρισίων, Βίκτορ Ουγκό (Παρίσι 1482)

10. Στο σταυροδρόμι της ημισελήνου, Κίρα Σίνου (1571)

11. Το λιονταρόπουλο, Καλλιόπη Σφαέλλου (ο Κολοκοτρώνης παιδί)

12. Στο κρυφό σχολειό, Ισμήνη Καπάνταη

13. Ο θησαυρός των Αζτέκων, Εβελύν Μπριζού Πελέν (Μεξικό 1520)

14. Το νησί των θησαυρών, Ρόμπερτ Λ. Στίβενσον (Καραϊβική 1750)

15. Σαΐνια Ερευνητές, Ανέτε Νόιμπαουερ (Φλωρεντία 1500)

16. Οι τρεις σωματοφύλακες, Αλέξανδρος Δουμάς (Γαλλία 1625)

17. Το κόκκινο της Ανατολής, Άννα Γκέρτσου-Σαρρή (Αμπελάκια 1798)

18. Δον Κιχώτης, Μιγκέλ ντε Θερβάντες (Ισπανία τέλη 16ου)

19. Λεονάρντο ντα Βίντσι, Karen Ball (Ιταλία 1450-1520)

20. Το μαύρο βέλος, Ρόμπερτ Λιούις Στίβενσον, (Αγγλία 1450-1490)

21. Η κόρη του λοχαγού, Αλέξ. Πούσκιν - Ερευνητές (Ρωσία 1773-4)

22. Η ανταρσία του Μπάουντι, Ιούλιος Βερν (Καραϊβική 1787)

23. Η μαύρη τουλίπα, Αλέξανδρος Δουμάς (Ολλανδία 1672)

24. Κάπτεν Κουκ, Rebecca Levene (π. 1730-80)

25. Ποκαχόντας, η μικρή ινδιάνα πριγκίπισσα,Stef. Molinari (1607-17)

26. Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Ουίλιαμ Σέξπιρ (Βερόνα π.1550)

27. Πρίγκιπας και φτωχός, Μαρκ Τουέιν (Λονδίνο 1547-53)

28. Σειρά: Πειρατές - Μόνοι Εναντίον Όλων, Σεμπαστιάνο Ρ. Μινιόνε

29. Η Κατάρα της Μάνας, Τάκης Λάππας

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

«Η προσευχή της δασκάλας»

Οι παρακάτω στίχοι είναι από την “Προσευχή της δασκάλας”, της Χιλιανής ποιήτριας Gabriela Mistral, που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946. 
Η μετάφραση ανήκει στη Μαριάννα Τζανάκη.

Η Χιλιανή ποιήτρια Γκαμπριέλα Μιστράλ.

Η προσευχή της δασκάλας

Κύριε! Εσύ που δίδαξες, συγχώρα με που διδάσκω·
που φέρω το όνομα της δασκάλας,
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη.

Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου·
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ’ όλες τις στιγμές.

Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση.
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν.
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Η πιο όμορφη ώρα

Η ταινία είναι αφιερωμένη σε έναν ένθερμο αγωνιστή, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, σύμβολο του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων κατά των Άγγλων (1955 – 1959). Με τη δράση του, αλλά και με τους στίχους του ενέπνευσε τους συμμαθητές του, τους συμπολίτες του, αλλά και όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την ελευθερία τους.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ:

Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγορασ παλληκαριδησ

Δήμος Αβδελιώδης - Το Δέντρο Που Πληγώναμε (1986)

 

Η ταινία (1986) σκηνοθετήθηκε από το Δήμο Αβδελιώδη, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, ενώ ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.
Ο τίτλος αναφέρεται στην επεξεργασία της μαστίχας, όπου για να ληφθεί το δάκρυ τα μαστιχόδεντρα κεντρίζονται (πληγώνονται).

Agelastos petra ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ του Φίλιππου Κουτσαφτή


Η Αγέλαστος Πέτρα (2000)
H Eλευσίνα είναι μια μικρή βιομηχανική πόλη, 20 χιλιόμετρα δυτικά της Aθήνας. Mε την πόλη αυτή δέθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο αγαπημένος μύθος των αρχαίων, ο μύθος της θεάς Δήμητρας, θεάς της γεωργίας και της ευφορίας της γης, και της κόρης της, Περσεφόνης. Eδώ όπου, σύμφωνα με το μύθο, πρωτοκαλλιεργήθηκαν τα θεία δώρα, τα δημητριακά, αναπτύχθηκαν και οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της Eλλάδας, με καταστροφικές συνέπειες για την περιοχή και το ιερό. Kινηματογραφούμε αυτή την πόλη επί δέκα χρόνια, απ' τη μεριά του προσκυνητή, παρακολουθούμε τα καθημερινά, ταπεινά και μεγαλειώδη και ανακαλύπτουμε κτερίσματα από το αρχαίο πρόσωπο, εντοιχισμένα στη σύγχρονη ζωή. H Eλευσίνα είναι δυτικά, χώρος ιερός, σημείο και όριο για να δει κανείς τόσο τον κόσμο γύρω του όσο και τον εαυτό του.

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

ΕΛΛΑΔΑ 1922 - National Geographic - Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ (HQ)


Το μαρτύριο του αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης (συγκλονιστικές μαρτυρίες)

Προφητικά λόγια του Χρυσοστόμου κατά την ώρα της χειροτονίας του σε Μητροπολίτη Δράμας το 1902
«Ζητώ μεγάλον Σταυρόν, επί του οποίου θα δοκιμάσω την ευχαρίστησιν, καθηλούμενος και μη έχω έτερον τι να δώσω προς σωτηρίαν της ημετέρας λατρευτής πατρίδος, να δώσω το αίμα μου. Ούτως εννοώ το έπ” εμοί την ζωήν και την αρχιερωσίνην»… «…και η μίτρα, έλεγε, την οποίαν αι άγιαι χείρες σου εναπέθεσαν επί της κεφαλής μου, εάν πέπρωται, να απολέση ποτέ την λαμπηδόνα των λίθων της θα μεταβληθεί εις ακάνθινον στέφανον μάρτυρος ιεράρχου».
Έτσι κι έγινε. Άγιε και μαρτυρικέ Ιεράρχα πρέσβευε στον Κύριο και Θεό μας υπέρ της σωτηρίας του έθνους μας,
Η μαρτυρiα του ακαδημαϊκού Γ. Μυλωνά
Από παλαιούς κατοίκους της Σμύρνης, που έζησαν την τραγωδία της Καταστροφής, είχαμε πολλές διηγήσεις για το μαρτύριο του Χρυσοστόμου. Όμως υπήρχε πάντα μια επιφύλαξη ως προς την ακρίβεια των εξιστορουμένων. Ο πόνος και το μέγεθος της συμφοράς μεγεθύνουν ως την υπερβολή τα εξιστορούμενα. Προσωπικά όλες οι επιφυλάξεις μου παραμερίσθηκαν, όταν στις 14 Δεκεμβρίου 1982, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 60 χρόνων από την καταστροφή, σε έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, ο διαπρεπής ακαδημαϊκός Γ. Μυλωνάς, τελείωσε την ομιλία του με μία συγκλονιστική -ίσως την πιο συγκλονιστική απ” όσες έχουμε- περιγραφή του μαρτυρίου και της θανατώσεως του Χρυσοστόμου.
Ο Γ. Μυλωνάς ήταν από τη Σμύρνη, μετείχε στην αθλητική και πνευματική ζωή της πόλης και γνώρισε από κοντά τον Χρυσόστομο, από την πρώτη μέρα που έφθασε στην Ιωνία ως τις τελευταίες ώρες της μεγάλης αγωνίας. Η σοβαρότητα, η εγκυρότητα και η διεθνής αναγνώριση της επιστημονικής βαρύτητος του Γ. Μυλωνά, δίνουν στην μαρτυρία του αξία ντοκουμέντου. Την παραθέτουμε:

«Η Τουρκική Δημοκρατία είναι αποτέλεσμα γενοκτονιών»



Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 19 Μαΐου 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Με τον δρα ΒΑΣΙΛΕΙΟ Θ. ΜΕΪΧΑΝΕΤΣΙΔΗ

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ g.kiousis@eleftherotypia.net

Ηταν «ένα Αουσβιτς εν ροή», κατά τον πανεπιστημιακό Πολυχρόνη Ενεπεκίδη. Το σχέδιο αφανισμού του ποντιακού ελληνισμού έλαβε χώρα grosso modo μεταξύ 1914-22, ως αποτέλεσμα και συνέπεια του τουρκικού εθνικισμού και ως κρίσιμη πτυχή της «τελικής επίλυσης» του «τουρκικού προβλήματος των μειονοτήτων».

«Σημαντική ήταν η συν-ευθύνη της Γερμανίας και της Αυστρίας, στη σύλληψη και την εκτέλεση της πρώτης φάσης του γενοκτονικού σχεδίου» Β.Θ.Μ. Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου γενοκτονικού σχεδίου και γεγονότος, το οποίο είχε σκοπό και στόχο την καταστροφή του συνόλου των οθωμανικών ελληνικών πληθυσμών, και ευρύτερα των οθωμανικών χριστιανικών πληθυσμών. Συνεπώς, η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί μέρος της Γενοκτονίας των Ελλήνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μιλάμε με τον δρα Βασίλειο Θ. Μεϊχανετσίδη, μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Μελετητών Γενοκτονίας (IAGS).

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ- ΦΕΥΓΟΥΝ ΚΑΡΑΒΙΑ...


ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΒΑΚΙ...


ΒΑΡΑΣΑΜΑΚΗΣ - ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ


ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ


Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Πείραμα: Το λουκανικάκι


αν θέλετε να δείτε στον αέρα να πετάει ένα λουκανικάκι...


Πού ντο πού ντο το λουκανικάκι;
 
Υλικά για το πείραμα

2 δάκτυλα
υπομονή


Βήματα

1. Ενώνουμε τους δύο δείκτες μας μπροστά από τα μάτια μας και σε απόσταση 20 εκ περίπου.
2. Κοιτάμε μακρυά χωρίς να εστιάζουμε το βλέμμα μας στα δύο μας δάκτυλα. Τι παρατηρούμε;
3. Απομακρύνουμε αργά τα δύο μας δάκτυλα το ένα από το άλλο. Τι παρατηρούμε;
Ανάμεσα στα δύο μας δάκτυλα θα δούμε ένα μικρό λουκανικάκι να αιωρείται! Όσο απομακρύνουμε τους δείκτες μας τόσο το λουκανικάκι θα γίνεται πιο μικρό.